Via partner
Garfield Pocket - #21 - Boeken - Cartoon , J. Davis • Serie:Garfield
Artikelnummer: 9789022946350 OverzichtKLIK HIER OM TE BESTELLEN VIA PARTNER
Ballonstrips.
Garfield brengt zijn dagen lui en eigenzinnig door: hij eet overdreven veel, pest Odie, ontwijkt elke inspanning en saboteert Jons pogingen om hem nuttig te laten zijn—zoals muizen vangen of zich gedragen. Jon filosofeert ondertussen over huisdieren en probeert orde te houden, maar Garfield blijft hem steeds te slim af. Samen belanden ze in absurde, humoristische situaties vol sarcasme, chaos en kattenlogica.
Deel 21.Dat gebeurt Garfield weer op zijn verjaardag...
Met onder andere de volgende verhaaltjes:
Op een luie ochtend zat Garfield zichzelf te krabben en begon te geeuwen. “Burrrrrrrp... Haaaack” mopperde hij.
Jon Arbuckle keek op van zijn koffie en begon te lachen. “Wat zeggen katten toch altijd grappige dingen,!”
Garfield negeerde hem en liep naar de keuken. Hij schepte een enorme kom vol ijs—bol na bol—tot de kom een stapel van wel 10 hoog gekomen was. Toen hij klaar was, keek hij in de ijsemmer. “Hm,” zei hij droog, “ik laat één schepje over.”
Ondertussen stond Odie erbij te kwijlen. Garfield bedenkt dat hier een zwabber bij nodig is. Garfield pakte een zwabber en gaf hem een tik.
Jon zat intussen de krant te lezen. “Hier staat dat mensen met huisdieren langer leven,” zei hij hardop. Hij dacht even na. “Of… het lijkt gewoon langer.”
Daarna dacht hij op de stoel aan Odie terwijl Garfield naast hem op de leuning ligt. “Waarom doen honden kunstjes en katten niet?”
Garfield keek hem aan. “Pak eens een kaart voor me.”
Bij het avondeten struikelde Garfield over een zoutpot en viel met zijn gezicht in het eten van Jon..
Jon zuchtte. “Wat ben ik toch onhandig dat ik die zoutpot daar heb neergezet.”
Later die nacht verzamelde zich een groep muizen rond de slapende Garfield. Een leraarmuis sprak plechtig: “Dit, studenten, is een afstammeling van de machtige leeuw. Maar zoals jullie zien… volledig gedegenereerd.”
De studenten zuchtten treurig. Garfield bewoog licht. Hij voelde een plotselinge drang om wakker te worden… en iemand op te eten.
De volgende ochtend riep Jon: “Garfield! Vang die muis!” Garfield keek in het muizenhol en riep: “Hé, muis! Zoekt je moeder die stomme kleren uit!?”
Daarna probeerde Jon een andere tactiek. “Lok hem met kaas naar buiten, Garfield.”
Garfield at de kaas zelf op. “Werkt niet,” zei hij.
Even later vond Garfield een soort kleine binnenband in zijn waterbak. Een muis naderde en vroeg: “Is het zwembad dicht?”
Garfield tilde het zwembandje omhoog en zei: “Ik drink nooit meer.”
Jon gaf het nog niet op. “Garfield, vang die muis!”
Garfield deed een luie poging, ging zitten en hield zijn schouder vast. “Verrekt,” zei hij. “Hebben we balsem in huis?”
Uiteindelijk ging Garfield in het park en keek naar een vogel.
“Nou,” zei hij, “tijd voor lunch.”
De vogel vloog weg.
Garfield zuchtte. “Misschien ook niet.”
Garfield staat bij Jon op het bed voor onbijt te vragen maar Jon slaapt als een blok. Garfield zegt daarom heeft God waterbalonnen gemaakt.
Jon hoort een hard SWAT geluid. Garfield heeft een groot uitgevallen vliegenmepper en Odie verschijnt half ingedeukt waarop Gaarfield aan Jon toelicht dat hij de hondemepper samen met zijn trouwe assistent Odie feeft uitgevonden;
Garfield en Odie zijn samen uitgeteld gaan vervolgens leuk met elkaar gek doen om vervolgens tegen elkaar te grommen waarbij Jon zich afvraagt of andermans huisdieren ook zo'n wisselen humeur hebben;
Garfield zegt terwijl Odie naast zich zit dat mensen zeggen dat honden beter in kunstjes zijn en vervolgens schreeuwt hij naar Odfie: Alsof dat iets is om trots op te zijn! waarop Odie erg schrikt;
Jon vraagt of Garfield uit de buurt van het eten wilt blijven, vervolgens nog verder van het eten en vervolgens pakt Garfield het bord eten van Jon aan de andere kant weg
Garfield gooit een bal richting Odie en zegt vang de bal. Odie doet dit braaf en doordat de bal in de mond van Odie zit kan Garfield het eten uit de bak van Odie met veel smaak opeten;
Jon vraagt aan Garfield de auto snel in te pakken, Schiet nou op, Garfield! Geintje zeker, denkt Garfield want het enige wat Garfield snel doet is slapen;
Garfield is bang in de auto en zoekt bescherming bij Jon waardoor Jon slecht zicht krijgt en aangeeft dat het beter is dat Garfield de volgende keer meegaat in de kofferbak;
Jon en Garfield zijn op deze prachtige dag naar het platteland gereden maar Garfield vindt her maar niets, Jon geeft aan dat de zon schijnt en de vogels zingen, Garfield geeft aan dat het niet lang meer duurt. Jon geeft aan dat het leven mooi is, Garfield geeft aan dat hij die kikker nooit had moeten eten;
Verder nog veel meer ballonstrips! Het laatste verhaaltje is het zelfde als de acheromslag. Irma doet in dit album ook nog haar intrede.
Gewicht
0,132 Kg
Uit jaar:
1993
Uitvoering:
Paperback
Uitgever(Label):
Loeb
Aantal pagina's
156 ongenummerd
NUR/NUGI
NUGI 352 – humor, ironie, aforismen, puntdichten en cartoons