Via partner
Alleen Met Velen Het Verhaal Van Mijn Moeder , Gerarda Mak
Artikelnummer: 9789022549117
KLIK HIER OM TE BESTELLEN VIA PARTNER
Alleen met velen is het ontroerende levensverhaal van Cornelia Catharina Meeuwisse, geboren in 1921 in Hellevoetsluis. Vlak na de oorlog trouwde Cornelia, roepnaam Corrie, met Jan Mak. Ze kregen elf kinderen.
Corrie vertelde altijd verhalen van vroeger, over haar jeugd voor de oorlog en haar dochter Gerarda luisterde gefascineerd. Tien jaar geleden besloot Gerarda een boek te schrijven over haar moeder. Alles wat ze zich herinnerde schreef ze op en ze vroeg haar moeder en broers en zussen om aanvullingen. Zo ontstond een prachtig portret van een vrouw die opgroeide voor de Tweede Wereldoorlog en moeder werd in de jaren vijftig.
Alleen met velen is de voor veel mensen herkenbare geschiedenis van een groot katholiek gezin in de jaren na de oorlog, een tijd waarin de wereld razendsnel veranderde. Het is ook een eerbetoon aan een moeder.
Gerarda Mak is het zevende kind van Corrie en Jan Mak. Ze woont in Westerland in de kop van Noord-Holland.
BERT NIENHUIS
www.forumboekerij.nl
MENINGEN:
als niet katholiek -lees atheist-heb ik dit boek met mededogen gelezen. Deze vrouw is een held. Zij is liefdeloos opgevoed omdat het geloof voor de liefde gaat, moet haar liefde laten gaan vanwege dat geloof en dan voedt zij op en zorgt zij voor haar grote kinderschaar. Aan alle kanten te kort gekomen, geeft ze alles wat zij heeft voor de kinderen. Geeft hen ook de vrijheid die zij heeft moeten ontberen. Een pracht mens! Aan het eind heb ik afscheid van haar genomen of zij mijn eigen moeder was, die weliswaar met bewust twee kinderen zo een ander leven heeft gehad ( en ik ben daar dankbaar voor). Een prachtig tijdsbeeld, waarvan ik denk dat(mijn) kleinkinderen er niet veel van zullen begrijpen.
Een prachtig boek om te lezen. Heel herkenbaar en een genot al die herkenning vanuit mijn eigen leven thuis. Ik ben zelf van 1960 en kom ook uit een groot gezin van 11 kinderen. Al die karweitjes zoals schoenen poetsen, kinderen in de teil, de jongens buiten harken en vegen, de matten kloppen en het zeil dweilen, de schoonmaak. De eerst wasmachine en toilet en douche,de verbouwing, het eerste bankstel na de divan. Met 4 personen op één kamer slapen, allemaal met 2 personen in één bed, kleine slaapkamers waar ook nog gestudeerd werd bij een straalkachel voor wat warmte. Maar dat mocht niet té lang aan ivm de stroomkosten. Mijn ouders krap in het geld maar toch altijd goed kunnen rondkomen. Mijn moeder was ook de manager!! Zij stuurde het gezin aan, natuurlijk wel met ondersteuning van mijn vader. Ook herinner ik mij nog haar drang, net als moeder Mak, toen mijn moeder, zo rond de 50 jaar was, dat zij ook graag buitenshuis wilde gaan werken, bv. bij de gezinszorg, die destijds nog bestond. Ook bij haar is het er niet van gekomen. Ik ben ervan overtuigd dat deze moeders het goed hadden gedaan in het aansturen van teams. Mooi geschreven dit boek en bijzonder dat alle kinderen hierbij betrokken zijn. ieder heeft zijn herinneringen aangeleverd..... Mijn moeder heeft nog, 2 jaar voor haar overlijden, zelf een levensboek geschreven waarbij zij in het kort haar eigen leven heeft beschreven en over ieder kind apart een hoofdstuk heeft geschreven. Voor ons van dierbare waarde.
Een vrouw kijkt terug op een harde en armoedige jeugd. Als ze in 1945 trouwt, weegt ze slechts 45 kg en is ze nog maar één keer ongesteld geweest. In een jaar of 18 weet ze toch 11 levende en twee dode kinderen op de wereld te zetten. Gerarda Mak beschrijft het leven van haar moeder en dat doet ze op een sympathieke wijze, waarbij alle facetten van het dagelijks leven in Nederland in de 20e eeuw de revue passeren. Weer wordt duidelijk welke enorme veranderingen er geweest zijn in de afgelopen eeuw. Het boek past in de traditie van het beschrijven van je eigen familie, waarin ook boeken als Het Pauperparadijs, de Eeuw van mijn Vader en Een Jongen van het Dorp passen. Zoals gezegd een sympathiek boek, maar het blijft wel een beetje steken op het niveau van bladeren in een fotoalbum. Het eerste helft van het boek vond ik het beste. In de tweede helft verdwijnt de hoofdpersoon een beetje naar de achtergrond, omdat er zoveel kinderen zijn die de aandacht vragen. Het innerlijk leven van de moeder in die jaren wordt slechts schematisch beschreven. Maar misschien kan dat niet anders, want kun je je als dochter echt verplaatsen in het innerlijk leven van je eigen moeder?
Het is een heel goed bedoeld boek, maar daardoor ook nogal braaf. Ik had eerst niet in de gaten dat de auteur over haar eigen moeder schreef, want dat verklaarde de omzichtige toon. Het geeft een goed beeld van het leven in een heel groot gezin halverwege de vorige eeuw. Maar de hoofdpersoon komt niet echt tot leven en de stijl ontstijgt vaak niet een soort dagboekachtige verslagtoon. En er wordt wel erg vaak de nadruk gelegd op armoe, waar ik niet anders zie dan hoe het leven nu eenmaal was voor veel mensen in de 40er en 50er jaren. Maar het is zeker een aanrader voor iedereen die zelf uit een groot gezin komt, zeker een katholiek gezin. En het leest vlot weg.
Het verhaal biedt een rustige kijk in de moeilijkheden levend in die tijd. Het 'niet weten' van de kleinsten wat er hen overkomt bij de nonnen. Daar zijn ze gevormd en het is niet zoals een moeder het zou doen en hebben ze ook met oneerlijkheid kennis gemaakt. Ik heb met veel gevoel deze periode in me opgenomen en geprojecteerd naar zovele andere kinderen die dit hebben moeten ondergaan. Eenmaal getrouwd komt het wegcijferen van de moeder aan bod, de opvoeding van zoveel kinderen, de te kleine huisjes, de nooit aflatende onzekerheid of er steeds genoeg geld zou zijn om het huishouden draaiende te houden...maar ook dat ze steeds weer de kracht vond om te naaien tussen al haar taken door... Met deze dame had ik graag een gesprek gehad toen of nu.
Opnieuw heb ik dit boek met veel plezier herlezen en het blijft een van mijn mooiste boeken. Het bijzondere aan het grote Katholieke gezin waarover dit verhaal gaat, is juist het gewone van deze mensen. Een heel mooi en herkenbaar tijdsbeeld geeft het ook van de gewone mensen in de veranderende tijden gedurende bijna een eeuw. Het is jammer dat bol Geert Mak als schrijver vermeldt. Ook hij schrijft mooie boeken, maar toch in een andere stijl met historisch wellicht meer diepgang, maar wat minder 'huiselijk'. Het is maar net waar je van houdt.
Gewicht
0,554 Kg
Uit jaar:
2005-2008
Uitvoering:
Paperback
Uitgever(Label):
Boerij/Forum, Amsterdam
Omslagontwerp (Vormgeving omslag):
Zeno
Typografie (Boekverzorging):
Van de Manakker, grafische communicatie, Maastricht
Zetwerk:
Van de Manakker, grafische communicatie, Maastricht
Aantal pagina's
399 incl. Nawoord
NUR/NUGI
320 Literaire non-fictie algemeen
