Via partner
Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest, Joachim Meyerhoff
Artikelnummer: 9789056725525
KLIK HIER OM TE BESTELLEN VIA PARTNER
"Vertederend, ontroerend en onbedaarlijk grappig. Associatief geschreven vanuit de kinderlijke onschuld. Een boek dat je nooit meer vergeet over liefde en tolerantie, vriendschap en veiligheid, en dat alles binnen de muren van de waanzin. Een boek om van te houden.' – Zin Magazine
'Een liefdevolle en aangenaam leesbare geschiedenis van zijn coming of age in een bijzondere omgeving.' – De Volkskrant
'Rijke literaire roman vol originele metaforen.' – NBD Biblion
Hoe is het om op te groeien tussen honderden psychiatrische patiënten en lichamelijk gehandicapten omdat je vader de directeur is van een psychiatrische kliniek en je ouderlijk huis op hetzelfde terrein staat? Een komisch en tegelijkertijd treurig verhaal over een jongen die het best in slaap valt bij de kreten van patiënten, die een bloedbroederschap met de hond sluit en die het dubbelleven van zijn vader ontdekt - een fascinerende man die uitblinkt in theorie, maar verzaakt in de praktijk, die vol levensvreugde is en toch zijn einde te snel dichtbij ziet komen.
Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest is een tragikomische coming of age en een familieroman over opgroeien in een abnormale omgeving. Een persoonlijk verhaal vol scherpe observaties over verlies en dood.
'Een meeslepende, ontroerende en wijze roman? - Zeit Online
"Hard gelachen, brok in de keel, bittere tranen. Dat heeft een boek al heel lang niet meer bij mij voor elkaar gekregen.' - Buchreport
'Een geweldige vaderroman, liefdevol, humoristisch en op het einde treurig.' - Frankfurter Allgemeine Zeitung
MENINGEN: Boeiend taalgebruik, pakt je vanaf de eerste regel. Humoristisch en liefdevol geschreven, gaat problemen niet uit de weg. Maakt me nieuwsgierig naar zijn andere boeken. Toen ik het voor de 2e keer las, was het haast nog mooier!
Boeiend van het begin tot het einde. Een van die boeken waarvan je het jammer vindt dat het uit is. Een bijzonder boek. Ben meteen op zoek gegaan naar meer boeken van deze schrijver.
De auteur heeft een fijne schrijfstijl, prettig voor iedereen denk ik, met korte zinnen en heel duidelijke beschrijvingen van mensen, plaatsen en gebeurtenissen. Een compliment voor de vertaling is ook op zijn plaats om het verhaal zo mooi leesbaar te houden, zoals het oorspronkelijk bedoeld was. Deze roman is een ontwikkelingsroman die een Joachim laat zien als kind en jeugdige waar je zo nu en dan mee omvalt van het lachen. De genegenheid van Joachim voor de patiënten in de inrichting komt goed naar voren in dit verhaal en de gebeurtenissen worden met warme gevoelens beschreven. Nadat hij een dode man ontdekt ervaart hij het volgende: 'Nooit zal ik dat moment vergeten. Ik had iets verzonnen wat waar was.' en 'Het was voor mij een onvoorstelbaar bevrijdend inzicht: verzinnen is herinneren.' Hij vertrekt voor een jaar naar Amerika. Na zijn terugkeer is hij als mens gegroeid, hij is niet meer het kind dat hij was bij zijn vertrek. Joachim ziet gebeurtenissen in een ander licht waardoor hij ook zijn ouders in een ander licht gaat zien. De roman wordt wat serieuzer van toon en Joachim realiseert zich nu dat niet alles was zoals hij dacht dat het was in zijn herinnering. Hieronder staat mijn favoriete passage in het boek; 'Wat ik wil zeggen is dit; pas wanneer ik erin geslaagd ben al die opgeborgen pakjes met herinneringen weer los te knopen en uit te pakken, pas wanneer ik de moed heb om de schijnbare betrouwbaarheid van het verleden op te geven, het te aanvaarden als chaos, het te vieren en te versieren, pas wanneer al mijn doden weer levend worden, vertrouwd, maar ook veel vreemder, veel autonomer dan ik ooit heb durven en willen beseffen, pas dan zal ik beslissingen kunnen nemen, pas dan zal de toekomst zijn eeuwige belofte waarmaken en ongewis zijn, pas dan zal de lijn zich verbreden tot een vlakte.' Hoe vaak blijkt iets in onze herinneringen anders te zijn geweest dan we dachten en hoe vaak laten we (on)bewust stukjes weg die we hadden kunnen zien, ons wel hadden kunnen herinneren? Ik heb dit verhaal enorm graag gelezen.
Een van de allerbeste boeken die ik ooit gelezen heb. Lees hem zelf maar.
Het boek beschrijft het (autobiografische) verhaal van Joachim, een jongen die opgroeit op het terrein van een psychiatrische inrichting waar zijn vader directeur is. Met zijn ouders, twee oudere broers en een hond woont hij in een huis midden tussen de klinieken. De voor een buitenstaander vaak bizarre belevenissen met de patiënten van de kliniek zijn voor Joachim heel gewoon, ja zelfs rustgevend. Dit is dan ook de wereld die voor Joachim het referentiekader is. Aanvankelijk lijkt het boek een aaneenschakeling van losse verhalen rondom zijn dagelijkse avonturen. Naarmate het boek vordert, en Joachim ouder wordt, ontspint zich echter langzaam maar zeker het verhaal van de impact die dit alles op Joachim heeft, en vooral van zijn relatie met zijn vader. Die blijkt er jarenlang een dubbelleven op na gehouden te hebben, en langzaam maar zeker komt Joachim tot het inzicht dat niets uit zijn jeugd is wat het leek. Het boek is prachtig geschreven, met een mengeling van subtiele, droge humor en diepe emotie. Mede doordat het boek in de eerste persoon is geschreven, ga je je al gauw met Joachim identificeren en voel je met zijn belevenissen mee. Opvallend is dat Joachim zijn naasten nooit bij naam noemt, maar bijv. altijd over 'mijn middelste broer' en 'mijn oudste broer' spreekt. Daarmee schept hij een afstand die je als lezer in staat stelt de gebeurtenissen ook van een afstand te bekijken. Langzaam zie je Joachim veranderen van de jongen met een bijzondere maar onbezorgde jeugd, tot een jong-volwassene die de soms ook tragische kant van het leven ontdekt en daarmee worstelt. Dit maakt het boek tot een ontroerende coming of age roman. Van harte aanbevolen!
Ik mocht dit boek lezen voor de blogtour van WPG Uitgevers België, waarvoor dank. Ik had eerder al gehoord over dit boek van een Duitse penvriendin en het stond al op mijn wishlist, wat het voor mij dubbel zo aangenaam maakte dat ik dit boek mocht lezen en recenseren. Ik heb er nog geen seconde spijt van! “Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest”, is naast een hele mondvol ook een heel hart vol. Het hart van Joachim in dit geval. Volgens het aloude gezegde “Waar het hart van vol is, loopt de mond van over”, wordt in dit boek de jeugd van Joachim prachtig weergegeven met al zijn ups en downs, verteld uit een kinderlijk perspectief in het begin, uitlopend naar jong volwassene. Elk hoofdstuk is een verschillende anekdote uit de jeugd van Joachim, soms rechtstreeks op elkaar volgend, andere keren niet, maar het verhaal blijft goed te volgen. Mede dankzij deze anekdotes zie je niet alleen Joachim zelf maar ook zijn broers en ouders (op)groeien en dat gaat niet altijd zoals gepland. Het boek heeft me meerdere keren laten lachen omdat soms de gedachtengangen van Joachim vrij hard overeenkwamen met die van mijzelf in mijn jeugd. Ik denk dat er bij bijna iedereen wel een punt van herkenning naar boven komt, al ben ik er zeker van dat lang niet iedereen een vader had die directeur was van een psychiatrische kliniek, waardoor het boek meteen ook een “down”-kantje krijgt, want wat voor invloed heeft die kliniek op een kleine jongen? Kortom is het boek zeker een aanrader als je ervan houdt je hoofdpersonage te zien groeien ondanks de niet-alledaagse dingen die hij meemaakt.
Meeslepende en ontroerende roman met de nodige zelfspot. Roept de wereld van zijn gezin van herkomst heel levendig op.
Meyerhoff vertelt hoe het gezin opgroeit en laat erg mooi zien hoe je als kind je ouders volwassen ziet worden doordat je zelf groter wordt. In de meeste gevallen doet moeder het praktische werk en zet door waar haar theoretisch georiënteerde man het laat afweten. Zo komen er gaten en scheuren in het perfecte plaatje van zijn ouders. Deze nieuwste roman van Signatuur is heerlijk licht geschreven, verteld vanuit het perspectief van een kleine jongen die langzaam een twintiger wordt en met sprongen voor- en achteruit door de tijd waardoor er verassende wendingen komen in het beeld dat je hebt van de familie. Het boek komt mooi rond met het einde van de jeugd. Hierdoor sla je met een weemoedige zucht het boek dicht en hoop je dat alles goed komt met Josse.
Roman waarin het leven wordt beschreven van een jongen die opgroeit in een psychiatrische instelling, waarvan zijn vader directeur is.Zeer mooi en zeer grappig verteld, waarbij het abnormale normaal wordt en het herkenbare hilarisch. Een ontroerend en melancholisch einde. Aanrader!
Tijdens het lezen voel je je lid van het gezin. Je leeft mee met de avonturen van Joachim en zijn broers en je krijgt compassie voor zijn ouders en de patiënten van zijn vader.
t is een wonderlijk boek over een jongen die opgroeit in een psyciatrische inrichting. vanuit het perspectief van een kind worden de vreemde belevenissen verwoord. Geestig, maar ook verdrietig bij tijd en wijlen.
Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest was voor mij een grote verrassing in goede zin. Een onbekende Duitse schrijver die schrijft over het opgroeien binnen een psychiatrische instelling… ik kreeg het boek via via in handen, maar begon er niet héél enthousiast aan. Maar toen! Ik was nog niet eens 10 pagina’s ver of ik rolde al van de bank af van het lachen. (Waarschuwing: lees dit boek niet in de trein, want mensen denken dat je gek bent als je in jezelf gaat zitten schateren.) Toch is het niet alleen de droge humor die dit boek aantrekkelijk maakt, nee, het is meer. De familie van Joachim Meyerhoff en dan met name zijn vader zijn zo écht, het is gewoon geniaal hoe de schrijver de bijzondere man die zijn vader was in woorden heeft weten te vatten. Want veel meer dan over het gesticht gaat dit boek over die vader, en over de relatie tussen vader en zoon. Dat is prachtig gedaan. Je vóelt de liefde van de zoon voor de vader, maar gaandeweg het boek raak je met Joachim ook steeds meer vertwijfeld over zijn vaders geloofwaardigheid. Zodat je samen met de hoofdpersoon ontsteld achterblijft als het boek eenmaal uit is. Wát een verhaal, wát een schrijver.
Zeer pakkend boek. Leest lekker weg. Zowel hillarisch als aangrijpend. De auteur weet situaties te omschrijven op een manier die ik zelden ben tegen gekomen! Aanrader!!
Zelf heb ik als medewerker in de jaren 80 op het terrein van een waanzinnig grote psychiatrische kliniek gewoond en gewerkt. En het is verbazingwekkend hoe vergelijkbaar de ervaringen zijn. Patiënten werden ingezet in de kinderoppas, als huishoudster en tuinier in artsengezinnen en in de huisbouw bij verplegers. Het boek brengt me terug in die tijd en de omgeving, laat de bijzonderheden van patiënten zien als de mensen die zij zijn niet vanuit een psychiatrisch beperkte benadering. En al dit uit het perspektief van een kind dat enerzijds eenzaam, anderzijds vrij en geborgen is en al vroeg iets van een eigen persoonlijkheid laat zien, geschreven met ontembare humor. Prachtig boek!!
Gewicht
0,54 Kg
Uit jaar:
2015
Uitvoering:
Hardcover met omslag
Drukkerij
en bindwerk: Wilco, Amersfoort
Uitgever(Label):
Signatuur, Amsterdam en Josephine Rijknaarts
Omslagontwerp (Vormgeving omslag):
Rudolf Linn (bewerking Nederlands omslag: Wil Immink Design
Auteursfoto (Portretfoto):
Peter Rigaud c/o Shotview Syndication
Omslagbeeld:
Privébezit van de auteur
Vormgeving binnenwerk: (255 tekens)
Beeld schutblad: Felder KölnBerlin
Tekeningen van:
Beeld schutblad: Felder KölnBerlin
Typografie (Boekverzorging):
Pre Press Media Groep, Zeist
Vertaald door:
Josephine Rijnaarts
Oorsponkelijke titel
Wann wird es endlich wieder so, wie es nie war. Alle Toten fliegen hoch.
Aantal pagina's
311
NUR/NUGI
302 Vertaalde literaire roman, novelle
